DIECEZJA SIEDLECKA
17 kwietnia 2026 r. Imieniny obchodzą: Klara, Robert, Rudolf
Czytania: (Dz 5, 34-42); (Ps 27 (26), 1bcde. 4. 13-14); Aklamacja (Mt 4, 4b)Ewangelia: Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl
Wydawnictwo ,,Unitas” na XXXI Targach Wydawców Katolickich
Dzień otwarty w I KLO
Dzięki szybkiej reakcji mieszkańców i strażaków urotowano... jeża
Rozpoczyna się Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej w Łukowie
Zaginął 17-latek z powiatu sokołowskiego. Policja apeluje o pilną pomoc
„Kotwica” ma wsparcie na kolejne trzy lata
Felieton Adama Białczaka – 16 kwietnia /POSŁUCHAJ/
„Zajrzyj w głąb siebie”
Postrzał na strzelnicy w Siedlcach. Żołnierz ranił funkcjonariusza SW
Kościół w Kobylanach będzie konsekrowany
Przedszkolaki z „Ogródka św. Franciszka” w radiu. Wizyta w Katolickim Radiu Podlasie pełna emocji /WIDEO/
SOBOTA, 14 LUTEGO ŚWIĘTYCH CYRYLA I METODEGO, PATRONÓW EUROPY (2015-02-13 15:02:00)
Łk 10,1-9 Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. (Łk 10,2) Konstantyn i Michał wcale nie zamierzali być misjonarzami. Starannie wykształceni, objęli wysokie urzędy w cesarstwie bizantyjskim, a następnie, rozczarowani życiem świeckim, zapragnęli życia oddanego Bogu w odosobnieniu. Wstąpili więc do greckiego klasztoru na górze Olimp, gdzie pod imionami zakonnymi Cyryla i Metodego zamierzali spokojnie dożyć swoich dni. Nie było im to jednak dane. Bracia ze względu na znajomość języka i talenty organizacyjne zostali posłani na misje do Słowian.
Łk 10,1-9
Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. (Łk 10,2)
Konstantyn i Michał wcale nie zamierzali być misjonarzami. Starannie wykształceni, objęli wysokie urzędy w cesarstwie bizantyjskim, a następnie, rozczarowani życiem świeckim, zapragnęli życia oddanego Bogu w odosobnieniu. Wstąpili więc do greckiego klasztoru na górze Olimp, gdzie pod imionami zakonnymi Cyryla i Metodego zamierzali spokojnie dożyć swoich dni. Nie było im to jednak dane. Bracia ze względu na znajomość języka i talenty organizacyjne zostali posłani na misje do Słowian.
Przyjęli to zadanie, chociaż łączyło się ono z pokrzyżowaniem ich dotychczasowych planów na życie. Poszli do obcych sobie ludzi, zmuszeni przenosić się z miejsca na miejsce z powodu walk pomiędzy sąsiednimi ludami i intryg pracującego tam dotąd niemieckiego duchowieństwa. Ich mozolna praca nad przekładem Biblii i ksiąg liturgicznych na język słowiański – a trzeba było rozpocząć od opracowania całkowicie nowego alfabetu! – spotkała się z oporem hierarchii zachodniej, co wymagało aż interwencji samego papieża. Nie było to spokojne życie. Jednak bracia nie tylko osiągnęli świętość, ale stali się duchowym pomostem pomiędzy Kościołem Wschodu i Zachodu. Często modlimy się o powołania kapłańskie, zakonne, misyjne, tak bardzo potrzebne w dzisiejszym świecie. Czy jednak my sami jesteśmy gotowi pozwolić Bogu na pokrzyżowanie naszych własnych planów i wykorzystanie naszych własnych talentów dla królestwa Bożego? Czy nie modlimy się tylko o ewangelizacyjną gorliwość dla innych, o powołania dla cudzych dzieci, mając cichą nadzieję, że Bóg nie zechce zburzyć naszych planów i naszego świętego spokoju? Stańmy dziś przed Panem, prosząc Go nie tylko za tych, których powoła do szczególnej służby w Kościele, ale także oddając Mu do dyspozycji siebie samych. Prośmy, by objawił nam, czego od nas oczekuje. Prośmy, by budził w nas pragnienie modlitwy i odpowiedzialności za Kościół, aby nasza pobożność nie służyła tylko nam samym, lecz także tym, których mamy w swoim bliższym i dalszym otoczeniu. „Panie Jezu, ukaż mi to żniwo, na które mnie posyłasz. Daj mi gorliwość w Twojej służbie i naucz przekraczać siebie w służbie Twojego królestwa.” Dz 13,46-49 Ps 117,1-2 (Słowo wśród nas, 2015)
Przyjęli to zadanie, chociaż łączyło się ono z pokrzyżowaniem ich dotychczasowych planów na życie. Poszli do obcych sobie ludzi, zmuszeni przenosić się z miejsca na miejsce z powodu walk pomiędzy sąsiednimi ludami i intryg pracującego tam dotąd niemieckiego duchowieństwa. Ich mozolna praca nad przekładem Biblii i ksiąg liturgicznych na język słowiański – a trzeba było rozpocząć od opracowania całkowicie nowego alfabetu! – spotkała się z oporem hierarchii zachodniej, co wymagało aż interwencji samego papieża. Nie było to spokojne życie. Jednak bracia nie tylko osiągnęli świętość, ale stali się duchowym pomostem pomiędzy Kościołem Wschodu i Zachodu.
Często modlimy się o powołania kapłańskie, zakonne, misyjne, tak bardzo potrzebne w dzisiejszym świecie. Czy jednak my sami jesteśmy gotowi pozwolić Bogu na pokrzyżowanie naszych własnych planów i wykorzystanie naszych własnych talentów dla królestwa Bożego? Czy nie modlimy się tylko o ewangelizacyjną gorliwość dla innych, o powołania dla cudzych dzieci, mając cichą nadzieję, że Bóg nie zechce zburzyć naszych planów i naszego świętego spokoju?
Stańmy dziś przed Panem, prosząc Go nie tylko za tych, których powoła do szczególnej służby w Kościele, ale także oddając Mu do dyspozycji siebie samych. Prośmy, by objawił nam, czego od nas oczekuje. Prośmy, by budził w nas pragnienie modlitwy i odpowiedzialności za Kościół, aby nasza pobożność nie służyła tylko nam samym, lecz także tym, których mamy w swoim bliższym i dalszym otoczeniu.
„Panie Jezu, ukaż mi to żniwo, na które mnie posyłasz. Daj mi gorliwość w Twojej służbie i naucz przekraczać siebie w służbie Twojego królestwa.”
Dz 13,46-49
Ps 117,1-2
(Słowo wśród nas, 2015)
< powrót
Parafia Św. Andrzeja Boboli w Gąsiorach
Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR
